BRCA2 Varyantları ve Meme Kanseri Riski
Mayo Clinic’teki araştırmacılar, meme kanseri riski ile ilişkilendirilen yeni BRCA2 gen varyantları grubu tanımladı. Bu çalışma, Breast Cancer Research Foundation (BCRF) araştırmacıları Dr. Fergus Couch’un da aralarında bulunduğu bir ekip tarafından gerçekleştirildi.
Yeni keşfedilen bu varyantlar, “azaltılmış penetrans patojenik varyantlar” (RPPVs) olarak adlandırılıyor ve BRCA2 proteinini DNA onarımında kısmen işlevsiz hale getiriyor. Sonuç olarak, bu varyantlar, daha önce bilinen zararlı BRCA2 varyantlarından daha düşük bir meme kanseri riski taşıyor.
Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları
Yapılan çalışmada, BRCA2 geninin 70 varyantı incelendi. Bu varyantlar, BRCA2 işlevini yalnızca kısmen bozan “hipomorfik” olarak adlandırıldı. Araştırmacılar bu varyantları, daha fazla etki gösteren 34 “güçlü” hipomorf ve 36 “zayıf” hipomorf olarak iki gruba ayırdı.
Güçlü hipomorfik varyantların, meme kanseri geliştirme riskini, taşıyıcı olmayan bireylere göre yaklaşık iki ila iki buçuk kat artırdığı ve yaşam boyu %20’den fazla bir risk taşıdığı belirlendi. Karşılaştırıldığında, patojenik varyantlara (PVs) sahip olanların meme kanseri riski %70’e kadar çıkabiliyor.
Tedavi Seçenekleri ve Gelecek Araştırmalar
Çalışma, BRCA2 RPPV taşıyan bireylerin yüksek riskli meme kanseri taramalarına uygun olabileceğini vurguladı. BRCA2 geni, DNA’nın her iki ipliğinin de kırıldığı tehlikeli bir DNA hasarını onarmada önemli bir rol oynar. Araştırmacılar, hipomorfik varyantların sadece %32’sinin homolog rekombinasyon yetersizliği (HRD) gösterdiğini ve klasik zararlı BRCA2 varyantlarının %83’ünün bu durumu taşıdığını belirtti.
Laboratuvar çalışmalarında, güçlü hipomorfik varyantların %97’sinin (32’de 31) hücreleri PARP inhibitörü olaparib’e karşı önemli ölçüde duyarlı hale getirdiği bulundu. Bu durum, bazı hastaların bu varyantlarla PARP inhibitörlerinden yararlanabileceğini düşündürüyor.
Sonuç ve Gelecek Perspektifleri
Bu bulgular, hipomorfik varyantların meme kanseri riskini nasıl etkilediğini anlamamıza yardımcı oluyor ve tüm BRCA2 mutasyonlarının aynı risk seviyesine sahip olmadığını gösteriyor. Daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulsa da, sonuçlar risk değerlendirmesi ve önleme stratejilerinin kişiselleştirilmesine katkı sağlayabilir.
Araştırmacılar, incelenen 70 hipomorfik varyantın tüm olası varyantların davranışını tam olarak yansıtmayabileceği konusunda uyarıda bulundu. Ancak bu çalışma, daha doğru risk değerlendirmeleri ve daha iyi bakım için önemli bir adım teşkil ediyor.
